Αντιμόνιο:

1750 C°, ενώ έχει πυκνότητα 6684 gr/cm³. Δεν απηρεάζεται από τον αέρα σε συνθήκες περιβάλλοντος, ενώ καίγεται παράγοντας φως και λευκούς ατμούς Sb₂O₃.Δεν είναι καλός αγωγός της θερμότητας και του ηλεκτρισμού. Έχει 2 σταθερά (¹²¹Sb και ¹²³Sb) και 10 ραδιενεργά ισότοπα.

Το αντιμόνιο είναι γνωστό από την αρχαιότητα ως προιόν της αναγωγής του ορυκτού αντιμονίτη (Sb₂S₃), αν και αρχικά είχε θεωρηθεί ως ένα είδος μολύβδου. Ακόμα και σήμερα ο αντιμονίτης είναι το ποιο άφθονο ορυκτό του αντιμόνιου και για αυτό χρησιμοποιείται για την παραλαβή του στοιχείου. Συγκεκριμένα, ο αντιμονίτης πυρώνεται για να παράγει το οξείδιο του αντιμονίου, το οποίο με τη σειρά του ανάγεται με άλας και λεπτά διαμελισμένο σίδηρο ή άνθρακα. Άλλο σημαντικό ορυκτό του αντιμόνιου είναι ο βαλεντινίτης (Sb₂O₃). Σε υψηλό βαθμό καθαρότητας το αντιμόνιο παράγεται ηλεκτρολυτικά κατευθείαν από τα θειούχα ορυκτά του.

Είναι γνωστές πολλές μορφές του αντιμονίου: κίτρινο, μαύρο, γκρίζο, εκρηκτικό(η ακρηκτική του μορφή σχηματιζεται αν υποβληθεί σε ηλεκτρόλυση υδροχλωρικό διάλυμα τριχλωριούχου αντιμονίου,οπότε σχηματίζεται στον αρνητικό πόλο η εκρηκτική μορφή του αντιμονίουμε τη μορφή αργυρόχρωμου σώματος, το οποίο εκρήγνυαι όταν χτυπηθεί ή όταν θερμανθεί στους 100 C°, ενώ ταυτόχρονα μεταπίπτει σε ευσταθή μεταλλική κατασταση.) Το αντιμόνιο συμπεριφέρεται ως τρισθενέςκαι πεντασθενές στοιχείο και, τόσο το ίδιο όσο και οι ενώσεις του είναι τοξικές, αν και πολλές από αυτές χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς. Για παράδειγμα, για ορισμένα φάρμακα γρίπης και κρυολογήματος χρησιμοπούνται ενώσεις αντιμονίου.

Το αντιμόνιο χρησιμοποιείται ως σημαντικό συστατικό πολλών μεταλλικών κραμάτωνμε βάση τον μόλυβδο και τον κασσίτερο, στα οποία προσδίδει σκληρότητα και μηχανική αντοχή. Χρησιμοποείται επίσης στα κράματα για αντιτριβικά μέταλλα, για τα έδρανα ολίσθησης των μηχανών, για την βαφή υφασμάτων καθώς και για την παρασκευή πλαστικών και χημικών. Τέλος, βρίσκει εφορμογή σε υλικά συγκόλησης, μποταρίες μολύβδου και στην κατασκευή ειδικών τύπων ημιαγωγών, όπως οι ανιχνευτές υπερύθρων και οι δίοδοι.

Αυτό το άρθρο χημείας χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!

Περιοδικός πίνακας