|
Ο προσωπικός υπολογιστής είναι ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής που χρησιμοποιείται από ένα άτομο, και κυρίως για εφαρμογές όπως επεξεργασία κειμένου, προγραμματισμό, παιχνίδια, σύνδεση στο διαδίκτυο. Σε αντίθεση με υπολογιστές άλλων τύπων συνήθως ο χρήστης του προσωπικού υπολογιστή είναι και ο ιδιοκτήτης του, κάτι που συνεπάγεται και το χαμηλό κόστος του και την ευκολία χρήσης του. Είθισται να χωρίζονται οι χρήστες και στις παρακάτω κατηγορίες:
Η πρώτη γενιά των προσωπικών υπολογιστών ονομάζονταν 'μικρουπολογιστές', πωλούνταν σε μικρές ποσότητες σε αυτούς που είχαν τις γνώσεις (χομπίστες, μηχανικούς) να τους χτίζουν από τα έτοιμα σετ εξαρτημάτων που κυκλοφορούσαν στην αγορά,και τις γνώσεις να τους χρησιμοποιούν αφού κάθε άλλο παρά φιλικοί προς τον απλό χρήστη ήταν.(πχ ο Altair 8800). H δεύτερη γενιά έγινε που έγινε γνωστή και σαν οικιακός υπολογιστής είναι κυρίως το αντικείμενο του παρόντος άρθρου.
Ο πρώτος υπολογιστής που μπορεί να ονομαστεί 'προσωπικός' ήταν οι πρώτοι μη-κεντρικοί υπολογιστές LINC και PDP-8. Με τα σημερινά δεδομένα ήταν πολύ μεγάλοι(στο μέγεθος ψυγείου), ακριβοί (περίπου 50.000 δολάρια), και είχαν μικρές μαγνητικές μνήμες (περίπου 4096 λέξεις των 12 bit για τον LINC). Παρολαυτά ήταν αρκετά μικροί για τους χρησιμοποιούν ξεχωριστά εργαστήρια που προηγουμένως ήταν δεμένα στους κεντρικούς υπολογιστές με ότι αυτό συνεπαγόταν σε γραφειοκρατία και χάσιμο χρόνου προκειμένου να καταφέρεις να εκτελέσεις τα προγράμματα που ήθελες. Επιπρόσθετα ήταν μέτρια αλληλεπιδραστικοί και με δικό τους λειτουργικό σύστημα. Τελικά αυτή η κατηγορία έγινε γνωστή σαν μίνι-υπολογιστές, συνήθως εξοπλισμένοι με δυνατότητες χρονό-μοιρασμού και με εργαλεία ανάπτυξης προγραμμάτων. Η κατηγορία αυτή μεγάλωσε και περιέλαβε στις τάξεις της και τον VAX και μεγαλύτερους μίνι-υπολογιστές από τις Data General, Prime και άλλους. Οι μίνι-υπολογιστές έγιναν ένα μοντέλο του πως θα έπρεπε να ήταν ένας προσωπικός υπολογιστής αν και λίγοι από τους κατασκευαστές τους κατάφεραν να εποφεληθούν οικονομικά από αυτό. Η ανάπτυξη του μικροεπεξεργαστή άλλαξε τα πάντα αφού έριξε αρκετά χαμηλά (μια τάξη μεγέθους) το κόστος αγοράς ενός υπολογιστή. Η πρώτη γενιά των μικροϋπολογιστών που άρχισε να παρουσιάζεται στα μέσα της δεκαετίας του 1970, οι λεγόμενοι υπολογιστές-οικίας ήταν λιγότερο δυνατοί και με λιγότερη ποικιλία από τους υπολογιστές που χρησιμοποιούνταν στα γραφεία των επιχειρήσεων αν και από την άλλη είχαν καλύτερες δυνατότητες στα γραφικά και στον ήχο και γενικά τους χρησιμοποιούσαν χομπίστες που λάτρευαν τους υπολογιστές και μάθαιναν να προγραμματίζουν απλές εφαμογές όπως επεξεργαστές κειμένου,παιχνίδια, διασυνδέσεις με BBS, Compuserve. Η έλευση του προγράμματος επεξεργασίας λογιστικών φύλλων VisiCalc αρχικά για την οικογένεια υπολογιστών Apple II και αργότερα για την οικογένεια των Atari 8-bit, Commodore PET, και IBM PC που συνέβαλε σημαντικά στην διάδοση των προσωπικών υπολογιστών στον κόσμο των επιχειρήσεων. Αργότερα, η εφαρμογή Lotus 1-2-3 που περιελάμβανε επεξεργασία λογιστικών φύλλων (μερικώς βασιζόμενη στο Visicalc), γραφικά παρουσίασης και μία απλή βάση δεδομένων και η εμφάνιση καλών προγράμματων |επεξεργασίας κειμένου τους έκανε ακόμα ποιό δημοφιλείς. Το χαμηλό κόστος τους επίσης οδήγησε στην γρήγορη εξάπλωση τους την δεκαετία του 1980. Την δεκαετία του 1990, η ισχύς των προσωπικών υπολογιστών αυξήθηκε δραματικά σε τέτοιο βαθμό,που τα προηγουμένως σαφή όρια ανάμεσα σε αυτούς και τους υπολογιστές πολλών χρηστών (κεντρικών υπολογιστών) έγιναν δυσδιάκριτα.
ΑρχιτεκτονικήΟι προσωπικοί υπολογιστές μπορούν να κατηγοριοποιηθούν με κριτήριο το μέγεθος τους και την 'μεταφερσιμότητα':
Επίσης η μνήμη και άλλα περιφερειακά όπως η κάρτα γραφικών και η μονάδα σκληρού δίσκου είναι εύκολα αναβαθμίσιμα ακόμα και από έναν απλό χρήστη. Μια ευκολία που είναι καλοδεχούμενη από τον χρήστη αφού ο ρυθμός απαξίωσης ενός ολοκαίνουργιου μοντέλου φθάνει τα 5-6 χρόνια στις μέρες μας και με τις αναβαθμίσεις παρατείνει το χρόνο ζωής του υπολογιστή του, αντικαθιστώντας π.χ. τον επεξεργαστή με έναν πιό γρήγορο. Οι δυνατότητες ενός προσωπικού υπολογιστή μπορούν και να αυξηθούν και με την προσθήκη επιπλέον καρτών επέκτασης. Στις μέρες μας,2008,οι στάνταρντ υποδοχές επέκτασης για προσωπικούς υπολογιστές είναι των εξής τύπων: ISA,PCI,AGP.
Μητρική κάρταΗ μητρική είναι η πιο σημαντική 'ολοκληρωμένη πλακέτα' για έναν υπολογιστή. Τα περισσότερα εξαρτήματά του συνδέονται μ' αυτήν. Οι μητρικές συνήθως διαθέτουν τσιπσετ υποστήριξης, BIOS, CMOS, παράλληλη θύρα,σειριακή θύρα,θύρες USB, θύρα πληκτρολόγιου τύπου PS/2 , θύρες για το ποντίκι και για τον εκτυπωτή. (Δες και Μητρική κάρτα) http://c-shop.gr/images/products/PGASA2V01020.jpg είναι μια εικόνα για τη μητρική κάρτα του ASUS K8V-MX / VIA K8M800 / VGA / A64 S 754 Κεντρική μονάδα επεξεργασίαςΗ κεντρική μονάδα του υπολογιστή που εκτελεί όλους τους υπολογισμούς. (Δες Κεντρική μονάδα επεξεργασίας). RAM-μνήμηΗ προσωρινή μνήμη τυχαίας προσπέλασης του υπολογιστή στην οποία γίνονται όλοι οι υπολογισμοί. (Δες Μνήμη υπολογιστή) Σκληρός δίσκοςΔες Σκληρός δίσκος Kεντρικό τροφοδοτικόΜετατρέπει το εναλλασόμενο ρεύμα του δικτύου σε συνεχές για χρήση από τα διάφορα εξαρτήματα του υπολογιστή. Μη IBM συμβατοί προσωπικοί υπολογιστέςΑν η πλειοψηφία των προσωπικών υπολογιστών είναι IBM συμβατοί με λειτουργικό Windows ή GNU/Linux, ένα σημαντικό κομμάτι της αγοράς το καταλαμβάνουν και οι υπολογιστές της οικογένειας Macintosh. Επιπλέον τύποι προσωπικών υπολογιστών που εμφανίστηκαν μέσα στον χρόνο: |
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.
Mercedes Car
This site monitored by SitePinger.net